Reisverhalen: Bye India, Hello Nepal

Bye India, Hello Nepal!

 

 

Een nieuw land, nieuwe ervaringen.. dus tijd voor een nieuw verhaal. Maar eerst even terug naar India. Lijkt ineens heel ver weg nu we verblijven in het rustige Nepal..

 

Zijn na Jaipur naar Agra vertrokken, de stad van de Taj Mahal. Heel vroeg opgestaan (5.00!) waardoor we als eerste in de rij stonden. De bewaking voorbij gingen we alletwee  steeds sneller lopen. "First visitors" riep een volgende bewaker. En een paar secondes later stonden we alleen (op een paar bewakers na) met een van de wereldwonderen. Geweldig moment! Prachtig gebouw!

 

Na Agra stond Varanassi op de planning. Ook wel Verynasty genoemd door onze Nederlandse vrienden. De verwachting was dat het ontzettend druk en vies zou zijn, maar dat viel eigenlijk wel mee. Ik vond het eigenlijk wel een mooie/rustgevende plek. Waarschijnlijk ook omdat je weet dat het voor veel mensen een heilige plek is, waar hindoes van ver naar toe komen. Overdag langs de ghats gelopen, zowel ghats waar mensen zich wassen ( om zich te verlossen van de zonden)  als de ghats waar de lijken verbrand worden (waarvan de as in het water wordt gegooid om zo te ontsnappen aan de reincarnatiecyclus). En ja, dit gebeurt allemaal in hetzelfde water..

De reine lijken worden trouwens rechtsstreeks in het water gegooid.

'S avonds door de straten gelopen. Toen Sara aan het pinnen was raakte ik in gesprek met en man die ineens zei ' Watch out Miss a death body is coming'.. En er kwam inderdaad een stoet mensen aan die een lijk droegen (wel in dekens).. Maar wat een ontzettend vreemde gewaarwording eigenlijk..

In Varanassi hebben we ook en yogales gepakt (we zijn tenslotte in India) en dat was een stuk relaxer dan verwacht. Voelde eigenlijk wel heel relax achteraf, hoewel ik me afvraag hoevaak ik het thuis ga doen..

 

De dag erna de bus gepakt naar de Indische/Nepalese grens. We hadden tickets voor een deluxe, maar het bleek een lokale bus te zijn ( die dus overal stoppen). Het was niet de eerste keer dat we zoiets hadden meegemaakt, dus op dat moment hadden we het een beetje gehad met India. En toch vond ik het nog steeds jammer dat we India gingen verlaten. Waarom eigenlijk dacht ik bij mezelf? Wat trekt me zo aan dit land? Lastig te zeggen, want er zijn zoveel dingen die minder zijn zoals de viezigheid, de drukte en de vele mensen die je als een lopende geldbundel zien. En toch trekt me iets in deze cultuur, deze hectiek..Het is zon fascinerend land! Daarbij moet wel toegevoegd worden dat de hectiek mooi is omdat je weet dat je er ook weer weg kunt. Ik zou er ook nooit willen wonen, maar een keer terug? Dat sowieso!

 

In Nepal hebben we de bus gepakt naar Lumbini, de geboorteplaats van Buddha. Wereld van verschil met India. Een ontzettend rustig dorpje, en bovenal schoon. Meteen viel op dat de mensen een stuk vriendelijker waren dan India. Kort gezegd zien ze je hier meer als Anna dan als een lopende geldbundel.. En wat bleek nou? Er bleek een ceremonie te zijn waardoor er 7000 monniken in town waren. Mannen, vrouwen, kinderen..allemaal in donkerrode jurken en allemaal heel toegankelijk. Een prachtig gezicht toen ze allemaal door de straten liepen. Het houdt maar niet op met de mooie dingen...

 

Na Lumbini met de bus naar Pokhara gegaan. Vanuit hier hebben we een trektocht gedaan. Of ja minitrek is een beter woord, want hij duurde maar 2 dagen. Maar wat een prachtig uitzicht! Hebben overnacht in een eco-village, waar we 2 geweldige mannen hebben ontmoet. Wat een figuren. Een daarvan heette Barry.. Een ontzettend (dikke) levensgenieter met een rokershoestje die een school in de buurt had gesponsord. Na Mr. desert de tweede charismatische man. ' S avonds bij het kampuur was het deze man die ons vermaakte met reisverhalen..

De volgende dag vroeg opgestaan voor de zonsopgang..Mooi gezicht tussen de besneeuwde bergen. Een kijkje genomen bij de school en teruggelopen richting Pokhara. Onderweg geluncht bij de moeder van de gids. Leuk om zo verweven te zijn met het lokale leven.

 

Morgen gaan we naar Bandipur, weer een klein dorpje..  

 

Hoe is het met jullie? Allemaal een leuke sinterklaas gehad? Voor de fam. Ketelaars: ik vond het zoo leuk om jullie weer te spreken!

 

Dikke kus vanuit Nepal.

 

 

Liefs, Anna